Vandaag ben ik naar Sainsbury's gegaan en nu ben ik verliefd. Ze hebben ALLES. Je twijfelt? Ja, ze hebben een hele kast vol vegetarische worstjes en gehaktballetjes! Ja, ze hebben meer dan tien kleuren icing! Ja, ze hebben radijsjes voor 30 pence!
Nu even serieus: ik was verrast over het gemak waarmee je in de UK gezond zou kunnen eten. Wat me weer opviel vandaag is de hoeveelheid informatie op de Britse verpakkingen. Werkelijk alles heeft een kleurcode, zodat je kan zien of je niet teveel vet, zout of suiker binnenkrijgt. Van de website van de National Health Service: "If you buy a food that has all or mostly green lights, you know straight away that it's a healthier choice. An amber light means neither high nor low, so you can eat foods with all or mostly amber lights most of the time. But a red light means the food is high in fat, salt or sugar, and these are the foods we should be cutting down on. Try to eat these foods only on occasion." Zo hebben radijsjes alleen groene stoplichten, maar geeft de Blue Stilton die ik vannochtend kocht bijna alleen maar rode lichten af.
De campagne om meer fruit en groente te eten is in de UK `Eet 5 porties groente en/of fruit per dag' (een stuk makkelijker te volgen dan het vastgeroeste `2 ons groenten, 2 stuks fruit'). Het mooie is dat een winkel als Sainsbury's werkelijk elke soort groente die ik ken in zijn schappen heeft liggen tegen een meer dan redelijke prijs (soms nog goedkoper dan in Nederland).
Persoonlijk vond ik het ook prettig dat er zoveel vegetarische opties in de supermarkt liggen. Het is niet meer echt saai of ongezond om doordeweeks vegetarisch te eten: ik zag zat vleesvervangers die niet zijn gemaakt om naar vlees te smaken (want zeg nou zelf, dan pest je jezelf alleen maar).
Genoeg gezonde opties dus. Waarom zien de Britten dan zo bleekjes? Een mogelijk antwoord zie je in Jamie Oliver's Ministry of Food, dat hartverscheurende scènes bevat over kindjes van 5 die nog nooit een
home cooked meal hebben gehad maar wel de afhaalbakjes van de kebab en de cheese and chips kunnen onderscheiden. Moeders die een gasfornuis hebben maar niet weten hoe het aanmoet. Of wat dacht je van
Jamie's School Dinners (vanaf 1:59 echt interessant): kinderen herkennen geen groente maar wel het logo van alle fastfoodketens. Ik raad iedereen aan om er een stukje van te kijken.
Hoewel de hele winkel vijf verdiepingen telde, heb ik slechts twee boeken gekocht: Nightwatch en Monstrous Regiment, beiden van de Brit Terry Pratchett. Pratchett, die in de jaren '90 de best verkochte auteur was in de UK, is dan ook mijn favoriete niet-literaire schrijver. Hij is verantwoordelijk voor de Discworld-serie, een satire die zich afspeelt op een platte wereld op de rug van vier olifanten op een schildpad. Bovengenoemde boeken brengen mijn totaal aantal Discworld novels op 28. 
Nu even serieus: ik was verrast over het gemak waarmee je in de UK gezond zou kunnen eten. Wat me weer opviel vandaag is de hoeveelheid informatie op de Britse verpakkingen. Werkelijk alles heeft een kleurcode, zodat je kan zien of je niet teveel vet, zout of suiker binnenkrijgt. Van de website van de National Health Service: "If you buy a food that has all or mostly green lights, you know straight away that it's a healthier choice. An amber light means neither high nor low, so you can eat foods with all or mostly amber lights most of the time. But a red light means the food is high in fat, salt or sugar, and these are the foods we should be cutting down on. Try to eat these foods only on occasion." Zo hebben radijsjes alleen groene stoplichten, maar geeft de Blue Stilton die ik vannochtend kocht bijna alleen maar rode lichten af. 
De campagne om meer fruit en groente te eten is in de UK `Eet 5 porties groente en/of fruit per dag' (een stuk makkelijker te volgen dan het vastgeroeste `2 ons groenten, 2 stuks fruit'). Het mooie is dat een winkel als Sainsbury's werkelijk elke soort groente die ik ken in zijn schappen heeft liggen tegen een meer dan redelijke prijs (soms nog goedkoper dan in Nederland).
Genoeg gezonde opties dus. Waarom zien de Britten dan zo bleekjes? Een mogelijk antwoord zie je in Jamie Oliver's Ministry of Food, dat hartverscheurende scènes bevat over kindjes van 5 die nog nooit een home cooked meal hebben gehad maar wel de afhaalbakjes van de kebab en de cheese and chips kunnen onderscheiden. Moeders die een gasfornuis hebben maar niet weten hoe het aanmoet. Of wat dacht je van Jamie's School Dinners (vanaf 1:59 echt interessant): kinderen herkennen geen groente maar wel het logo van alle fastfoodketens. Ik raad iedereen aan om er een stukje van te kijken.
